NeuroMężczyzna

Dlaczego mężczyzna zostaje w relacji, która go niszczy? Lękowe przywiązanie może ukrywać się pod kontrolą, naprawianiem, potrzebą bycia potrzebnym i trudnością w znoszeniu odrzucenia.

Jak rozmawiać z chłopcem o emocjach, aby nie nauczył się odcinać od smutku, lęku i bezradności? O emocjonalnym rozwoju chłopców, układzie nerwowym i przyszłej męskości.

Syn narcystycznej matki może przez lata nie rozumieć, dlaczego stale musi zasługiwać na miłość, udowadniać swoją wartość i brać odpowiedzialność za emocje innych.

Wielu mężczyzn nosi w sobie przekonanie, że praca nad sobą oznacza utratę siły. Kiedy pojawia się temat terapii, regulacji układu nerwowego czy uczenia się rozpoznawania własnych emocji, niektórzy reagują nieufnością. W ich głowie pojawia się pytanie: „A co, jeśli przestanę być sobą?”. Obawiają się, że staną się mniej zdecydowani, mniej odporni i mniej męscy. Zdrowienie wydaje się więc nie drogą do odzyskania równowagi, ale zagrożeniem dla własnej tożsamości.

W ostatnich latach coraz więcej mężczyzn świadomie wybiera życie w pojedynkę. Rezygnują z budowania relacji, unikają angażowania się emocjonalnie albo ograniczają kontakty do minimum. Dla jednych jest to symbol niezależności, dla innych sposób na spokojniejsze życie. Warto jednak zadać sobie pytanie, czy za każdą taką decyzją rzeczywiście stoi wolny wybór.

Mężczyzna po traumie nie musi wyglądać na osobę cierpiącą. Może codziennie chodzić do pracy, dbać o rodzinę, podejmować odpowiedzialne decyzje i sprawiać wrażenie człowieka, który doskonale radzi sobie z życiem. To właśnie dlatego skutki traumy u wielu mężczyzn przez lata pozostają niezauważone – zarówno przez otoczenie, jak i przez nich samych.

W ostatnich latach coraz częściej mówi się o toksycznej męskości. Kiedy mężczyzna nie potrafi rozmawiać o emocjach, wycofuje się z relacji, tłumi uczucia albo reaguje złością, bardzo szybko pojawia się etykieta: „toksyczny”.

Jednym z najbardziej szkodliwych mitów dotyczących mężczyzn jest przekonanie, że z natury są mniej emocjonalni i mniej potrzebują więzi niż kobiety. W rzeczywistości potrzeba bezpiecznej relacji jest jedną z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych każdego człowieka. Nie zależy od płci, wieku ani kultury. Jest wpisana w funkcjonowanie naszego układu nerwowego od pierwszych chwil życia.