Zdrowienie po traumie

Dlaczego podczas zdrowienia po traumie można czuć się bardziej samotnie? O zmianie relacji, granicach, dawnych rolach i więziach, które nie zawsze potrafią przetrwać naszą odrębność.

Odrętwienie emocjonalne może wyglądać jak obojętność, chłód albo brak uczuć. Tymczasem bywa sposobem, w jaki przeciążony układ nerwowy ogranicza kontakt z emocjami, kiedy ich intensywność staje się zbyt duża.

Nie chodzi tutaj o zwykły wstyd związany z popełnieniem błędu czy niezręczną sytuacją. Mowa o głębokim, chronicznym poczuciu, że coś jest nie tak nie z tym, co człowiek zrobił, ale z tym, kim jest. To doświadczenie, które nie brzmi: „popełniłam/em błąd”, lecz raczej: „jestem błędem”. Nie mówi: „zachowałam/em się niewłaściwie”, ale: „jestem niewłaściwa/y”.

Są takie momenty, w których człowiek nie płacze, nie krzyczy i nie przeżywa załamania, które byłoby widoczne dla innych. Wstaje rano, robi kawę, odpowiada na wiadomości, idzie do pracy, zajmuje się domem, dziećmi, obowiązkami. Z zewnątrz może wyglądać całkiem normalnie. Może nawet spokojnie. Ale w środku czuje, jakby coś zostało wyłączone. Nie ma już tego żywego przepływu emocji. Nie ma radości, ekscytacji, wzruszenia, czasem nawet smutku. Jest pustka, chłód, dystans, autom

Bezpieczna terapia po traumie opiera się na relacji, odpowiednim tempie, granicach i poczuciu wpływu. Zobacz, po czym rozpoznać bezpieczny proces terapeutyczny.

Budowanie zasobów po traumie pomaga tworzyć punkty oparcia, dzięki którym układ nerwowy może stopniowo odzyskiwać równowagę i poczucie bezpieczeństwa.