Strefa wiedzy

Kiedy zaczynamy interesować się tematem zdrowienia po traumie, bardzo łatwo natrafić na uproszczony obraz tego procesu. Często wygląda on jak droga od bólu do spokoju, od chaosu do równowagi, od trudnych emocji do stabilności. W takiej wizji zdrowienie przypomina stopniową poprawę, w której każdy kolejny etap jest łatwiejszy od poprzedniego.

Jeśli czytasz ten tekst, prawdopodobnie znasz to doświadczenie: w głowie wiesz, że „to już się skończyło”, ale ciało zachowuje się tak, jakby nadal musiało być czujne. Pojawia się napięcie, przyspieszony puls, trudność z oddychaniem, bezsenność albo przeciwnie – zmęczenie tak duże, że nie da się „normalnie funkcjonować”. Możesz też zauważyć, że Twoje ciało reaguje silniej na zwyczajne sytuacje: głośniejszy dźwięk, czyjś ton głosu, tłum, pośpiech, zapach a nawet światło.